Instynkt pasterza. O filmie Riccardo Milianiego "Takie jest życie"

 

Takie jest życie to oparty na faktach włoski komediodramat w reżyserii Riccardo Milaniego. Ukazuje historię sardyńskiego pasterza Efisio Mulasa, który nie chce wyprowadzić się ze swojego rodzinnego domu na żądanie firmy deweloperskiej nawet za wciąż podwyższaną sumę pieniędzy. Deweloper chce zbudować w tym miejscu kompleks wypoczynkowy. Opowieść rozgrywa się w latach 1999-2019 i w tle rejestruje najważniejsze europejskie przemiany polityczne i obyczajowe.

Wyraźny podział na zwartą  społeczność miasteczka, pragnącą zmiany oraz nieprzejednanego pasterza, powoduje że w filmie jest wiele scen zbiorowych. Role epizodyczne są nieco przerysowane – ukazują kolejnych przedstawicieli niewielkiego miasta: np. policjanta, księdza, innych pasterzy, aptekarza. Najważniejsze i najbardziej wyraziste role należą do osób, które bezpośrednio zetknęły się z Mulasem (w tej roli aktor niezawodowy Giuseppe Ignazio Loi), Virginii Raffaele w roli córki pasterza Francesci, Geppi Cucciari  w roli sędzi Giovanny, Aldo Baglio w roli dewelopera Mariano i Diego Abatantuono w roli prezesa firmy deweloperskiej Giacomo.

Takie jest życie to obraz nieco teatralny, co ma zalety i wady. Zaletą jest wyrazisty konflikt racji, który jednocześnie nie jest łatwo rozwiązywalny – upór pasterza wobec przedstawianych całkiem racjonalnych argumentów, że jego działania odbijają się na losie całej społeczności, jest czasem irytujący. Jednocześnie zachowanie rodzinnego majątku i ochrona korzeni, którą prezentuje główny bohater jest motywacją zrozumiałą i szlachetną. Wadą teatralności filmu jest pewna statyczność widoczna w wielokrotnych sytuacjach negocjacji stawki, które po kolejnych ponowieniach oferty ze strony dewelopera wyglądają bardzo podobnie i mogą nużyć widzów.

W zdjęciach autorstwa duetu Saverio Guarny oraz Simony D'Onofrio  jest dużo światła, częste ujęcia z lotu ptaka ukazują piękno wyspy. Dynamiczna muzyka Mosesa Concasa oparta na instrumentach pasterskich dobrze odpowiada tempu filmu. Takie jest życie ma ciekawy montaż, za który odpowiedzialny jest duet Patrizia Ceresani oraz Francesco Renda. W sposób symultaniczny ukazywane są działania w biurze dewelopera w Mediolanie i działania mieszkańców wyspy. Film w interesujący sposób pokazuje różnice kulturowe wewnątrz Włoch.  Sardynia to region autonomiczny, różniący się od reszty kraju. Z własną silną tradycją, kuchnią i dialektem. W dramacie następuje zderzenie kultury pasterskiej Sardynii z miejską kulturą Mediolanu.

W drugiej części filmu niespodziewanie dla siebie samej wzruszyłam się. Czy było to spowodowane determinacją pasterza, która przemieniła dwóch przedstawicieli firmy deweloperskiej? A może obrazem prostoty i odwiecznego  pasterskiego instynktu głównego bohatera, które pozwalają rozeznać pewne sprawy z wyprzedzeniem, a o którym czytamy też w ewangelicznych opowieściach o Bożym Narodzeniu? Tę sprawę pozostawiam otwartą.

Premiera filmu w Polsce odbyła się 26 czerwca 2026.

Plakat filmu.  Źródło: Filmweb