Posty

Wyświetlam posty z etykietą Wystawa

Od codziennego życia w Bretanii po tajemnice dawnych kultur – o wystawie „Nabiści – prorocy nowej sztuki” w Łazienkach Królewskich

Obraz
  W Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie w gmachu Podchorążówki otwarto wystawę Nabiści. Prorocy nowej sztuki . Ekspozycja prezentuje około stu prac nabistów ze zbiorów polskich i zagranicznych. Grupa nabistów, której nazwa została zainspirowana hebrajskim   i arabskim określeniem nabis – prorok,   działała we Francji w latach 1888-1899. Inicjatorami jej powstania byli Paul Sérusier i Maurice Denis. Należeli do niej też m.in. Pierre Bonnard,   Félix Vallotton i Édouard Vuillard. Kuratorzy warszawskiej wystawy, dr Ewa Bobrowska i Jean René Saillard, powiązali ich prace z dziełami polskich artystów tego samego okresu m.in. Stanisława Wyspiańskiego, Edwarda Okunia, Mariana Wawrzenieckiego i Eugeniusza Zaka. Na czym polegała nowoczesność sztuki nabistów? Artyści byli zainspirowani twórczością Paula Gaugina.   Ich celem było poszerzenie granic malarstwa o prawo do przedstawiania subiektywnych wrażeń, a nie tylko odwzorowywania rzeczywistości. Ważną rolę spełnia...

Między abstrakcją a figuratywnością. O wystawie "Maria Jarema. Pęknięty modernizm" w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Obraz
  Wystawa Maria Jarema. Pęknięty modernizm w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie prezentuje twórczość wszechstronnej artystki – rzeźbiarki, malarki, graficzki i scenografki – Marii Jaremy, współtwórczyni przedwojennej awangardowej Grupy Krakowskiej i Teatru Cricot,   oraz ich powojennych kontynuacji. Postać Marii Jaremy od kilku lat jest stopniowo odkrywana ponownie, m.in. dzięki działaniom Agnieszki Daukszy – biografki artystki. Wystawa w Muzeum Sztuki Współczesnej przekrojowo prezentuje twórczość Marii Jaremy. Przestrzeń wystawy podzielono na siedem segmentów tematycznych: 1. Jednostki, 2. Pary , 3. Dom Plastyków, 4. Teatr, kawiarnia, rewolucja, 5. Rodzina, 6. Biblioteka, 7. Zbiorowość. Kuratorzy wystawy, Éric de Chassey i Natalia Sielewicz, umieścili twórczość Marii Jaremy w szerokim kontekście i w otoczeniu prac innych artystów, np. Tadeusza Kantora, Alfreda Manessiera i Pierre’a Tal-Coata.   Artystka była z wykształcenia rzeźbiarką, jednak kuratorzy ekspozycj...

Znane dzieła i ukryte perły. O wystawie "Kolekcjoner. Ignacy Korwin-Milewski (1846-1926)" w Muzeum Narodowym w Warszawie

Obraz
  Wystawa Kolekcjoner. Ignacy Korwin-Milewski (1846-1926) w   Muzeum Narodowym w Warszawie została przygotowana z okazji 180. rocznicy urodzin i 100. rocznicy śmierci hrabiego Ignacego Korwin-Milewskiego, mecenasa i kolekcjonera sztuki. Ekspozycja ma co najmniej dwa motywy przewodnie. Pierwszym jest przekrojowa wystawa polskiej sztuki przełomu XIX i XX wieku. Drugim – biografia kolekcjonera i temat kolekcjonowania sztuki. Wystawa prezentowana jest w ośmiu salach gmachu głównego Muzeum Narodowego. Narrację wystawy wyznaczają etapy życia kolekcjonera, a zgromadzone dzieła zostały zgrupowane tematycznie. Po śmierci właściciela kolekcja uległa rozproszeniu,   a część dzieł zaginęło. Te braki uzupełniają czarno-białe wielkoformatowe wydruki. Na wystawie dominuje malarstwo, ale obecne są również rzeźby (popiersie Hipolita Korwin- Milewskiego, inicjatora budowy Teatru na Pohulance w Wilnie, brata głównego bohatera ekspozycji dłuta Antoniego Wiwulskiego), fotografie...

Wizjonerzy teatru wobec polskich legend. O wystawie "Harfa Derwida. Dzieje bajeczne" w Muzeum Teatralnym w Warszawie

Obraz
Wystawa Harfa Derwida. Dzieje bajeczne prezentowana w Muzeum Teatralnym w Warszawie podejmuje temat scenicznych interpretacji legendarnych początków państwa polskiego w XIX i XX wieku. Ekspozycja prezentuje obiekty z lat 1871-1934. Inspirację z polskich legend do swojej twórczości czerpali m.in. Juliusz Słowacki,  Jadwiga Łuszczewska „Deotyma”, Józef Ignacy Kraszewski,  czy Stanisław Wyspiański. Eksponaty wybrane na wystawę dokumentują inscenizacje  dzieł wymienionych twórców na scenach Krakowa, Lwowa, Wilna, Moskwy, Warszawy i  Krzemieńca.  Ekspozycja zajmuje jedną   salę. Dodatkowo wydzielono kabinę na dzieła   związane z twórczością Michała Tarasiewicza – prezentowane są w niej fotografie aktora w rolach,   oraz jego malarski portret w roli Sieciecha w Bolesławie Śmiałym Stanisława Wyspiańskiego. Na wystawie dominują kolorowe szkice scenografii i kostiumów (np. autorstwa Wincentego Drabika, Ferdynanda Ruszczyca i Kazimierza Stabrowskiego) ...

Karnawałowe przebodźcowanie

Obraz
  Wystawa Czarny karnawał . Ensor/Wojtkiewicz w Muzeum Narodowym w Warszawie jest   prezentacją dzieł dwóch artystów działających na przełomie XIX i XX wieku – belgijskiego malarza Jamesa Ensora (1860-1949) i polskiego malarza i grafika Witolda Wojtkiewicza (1869-1909). Ensor i Wojtkiewicz działali w tej samej epoce, choć nigdy się nie spotkali, a kuratorzy wystawy (Joanna Kilian, Agnieszka Lajus, Kamilla Pijanowska-Badysiak z Muzeum Narodowego w Warszawie oraz Herwig Todts z Królewskiego Muzeum Sztuk Pięknych w Antwerpii podkreślili w materiałach promocyjnych ekspozycji „wspólnotę postaw wobec rzeczywistości” obu artystów. Głównym motywem tematycznym wystawy jest tytułowy karnawał. Wiele obiektów i dzieł prezentowanych na wystawie odsyła do tematyki teatralnej i cyrkowej, która mocno łączy się z zasadniczym tematem. Wystawa zajmuje sześć sal Muzeum Narodowego. Nie jest prosto się po niej poruszać. Ma ona swoje zakamarki, co prowadzi do tego, że łatwo pominąć niektóre sale, np...

Proces (s)twórczy

Obraz
  Wystawa Panoptikum w Muzeum Ziemi PAN w Warszawie jest   indywidualną prezentacją prac Agnieszki Kwiatkowskiej-Zwolan, malarki i graficzki, absolwentki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, obecnie związanej z wydziałem artystycznym Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Ekspozycja prezentowana jest w dolnej sali wilii Pniewskiego. Zaprezentowano na niej cykle prac graficznych artystki z ostatnich kilku lat, dla których inspiracją były zbiory Muzeum Ziemi PAN w Warszawie i sposób ich pierwotnego wyeksponowania: Panoptikum (2025),   Genesis (2021-2023), Panta Rhei (2018), wykonane w różnych technikach, czasem połączonych ze sobą: linorytu, fotografii, czy kolografii. W ramach wystawy prace plastyczne artystki zostały zestawione z eksponatami ze stałej wystawy Muzeum Ziemi, jak skały wulkaniczne i minerały. Głównym motywem prezentacji, który pojawia się również w tekście wprowadzającym do wystawy jest „przestrzeń między realnością przedmio...

Wystawa o działalności wydawniczej Warszawskiej Metropolii Prawosławnej w II RP w Centrum Kultury Prawosławnej im. śww. Cyryla i Metodego w Warszawie

Obraz
 W niedzielę, 12 października 2025,  odbył się warszawski wernisaż wystawy "Działalność wydawnicza Warszawskiej Metropolii Prawosławnej w II Rzeczpospolitej". Słowo wstępne i wykład wygłosili Vitali Michalczuk i kurator wystawy ks. Ivan Nikulin.  Zwiedzających po wystawie oprowadził jej kurator.   Ekspozycja silnie podkreśla topografię Warszawy, przede wszystkim dzisiejszych ulic: al. Solidarności i Paryskiej. Ma też charakter biograficzny - przedstawia sylwetki osób związanych z Warszawską Drukarnią Synodalną, m.in. metr. Dionizego (Waledyńskiego), czy o. prot. Serafina Batorewicza, rektora Prawosławnego Seminarium Duchownego w latach 1943-1944.  Wystawa jest czynna w Centrum Kultury Prawosławnej im. świętych Cyryla i Metodego w Warszawie do końca listopada 2025 roku.  Pierwodruk na FB:  https://www.facebook.com/share/p/1EjPX6CXcR/   Źródło ilustracji: https://www.ckp.warszawa.pl/wp-content/uploads/2025/10/Plakat.jpg     ...

Recenzja z wystawy “Życie romantyczne. Chopin, Scheffer, Delacroix, Sand” w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie w portalu Teatr dla Wszystkich

1 października 2025 portal kulturalny Teatr dla Wszystkich opublikował moją recenzję z wystawy  Życie romantyczne. Chopin, Scheffer, Delacroix, Sand w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie.  Recenzję można przeczytać pod tym linkiem https://teatrdlawszystkich.pl/genius-loci-romantycznych-przyjazni/  Wystawa trwa do 31 października 2025 roku, co znaczy, że rozpoczął się ostatni tydzień ekspozycji. 

Słowo, które działa

Obraz
  Wystawa Jam posełkini jego. Język i emocje polskiego średniowiecza została otwarta w Pałacu Rzeczypospolitej – jednym z oddziałów Biblioteki Narodowej. Kuratorem ekspozycji jest dr Łukasz Kozak, mediewista, autor książek, stały współpracownik Narodowej Książnicy. Tematem Jam posełkini jego. Język i emocje polskiego średniowiecza jest język. Organizatorów interesowały ślady średniowiecznego języka we współczesnej polszczyźnie. Ślady te ukazano za pomocą różnorodnych eksponatów. Wśród artefaktów dominują starodruki ze zbiorów Biblioteki Narodowej. Wystawa zajmuje trzy górne sale Pałacu Rzeczypospolitej oraz hol pierwszego piętra. Przed wejściem na właściwą wystawę zwiedzający stykają się z audiosferą ekspozycji, to średniowieczna muzyka chóralna. Obejmuje ona jednak jedynie tę ograniczoną przestrzeń, nie zaś całość wystawy.  Każda z sal poświęcona jest innym zabytkom piśmiennictwa polskiego i europejskiego. W pierwszej z nich eksponowane są Kazania świętokrzyskie  z prze...